Smorgens onco-fysio. Eerste keer, na de intake. Het gezelschap patienten is enerzijds confronterend, anderzijds relaxed. Er is in ieder geval niemand die mij meewarig aankijkt of zielig vind, dat is ook weer wat. Wel luxe hoor, 6-8 patienten met 2 fysio’s. Hopelijk kan mij toch wat krakkemikkige lijf die oefeningen aan….. en de fysio’s praten heel relaxed over die chemo. O, we hebben er al zoveel gezien, in het algemeen kunnen de mensen het redelijk aan….. gaan we dan maar van uit!
En Katja stuurt mij van de weeromstuit een soort vie-a-le-ferme en France. ( al 46 jaar vriendin, woont al 40 jaar in frankrijk op het platteland, ga ik al dertig jaar vaak heen. Dus als zij de modder op de weg naar de schapenstal beschrijft, glijd ik mee) Doet ze anders ook wel, maar dan met grote tussenpozen. Even een grove typering: zelf brood bakken, kippen, enorme moestuin, doodlopende weg met 2 andere huizen binnen 400 meter, cv op hout. En nu…… heeft ze, bij gebrek aan keuze, een 2ehands superturbo stationwagen gekocht, wordt hilarisch beschreven met een onrustbarende overmaat aan lichtjes ( lijkt veel op de sterrenhemel daar savonds) en automatische naar binnen zoemende buitenspiegels alstie op slot gaat. Vooral erg handig voor passerende schapen, alleen gaatie nooit op slot daar….hihihi.
blogvansaskia 