Merkwaardig hoe het gaat met mij. Dan weer superdepri, dan weer helemaal blij en vrij. Nog niet helemaal in balans, zou ik zeggen…..
Op het moment dat ik me een beetje vrij kan bewegen, ben ik opeens weer helemaal blij!
Want er zijn natuurlijk wel dingen die langzaam beter gaan hoor. Gisteren kon ik, voor het eerst een paar uur lang, het hele bovenlichaam, binnen bepaalde grenzen dan, vrijelijk bewegen. Daar krijg ik direct een stoot energie van! hoe moe je word van bij bijna elke beweging te moeten nadenken omdat het anders teveel pijn doet, want hoezeer gebruik je je romp en armen bij ongeveer alles wat je doet: natuurlijk bij alle activiteiten met je handen, maar ook bij zitten, lopen, zelfs liggen. sNachts gebruik ik nog wel flinke pijnstilling, anders slaap ik gewoon niet, maar overdag nauwelijks meer. Het is wel een beetje genoeg geweest met dat slikken , en de pijn geeft mij ook aan hoever ik kan gaan.
De rechter arm kan nu echt meer bewegen, in 1 week toch wel 30 centimeter verder omhoog, door die martelende massages van de fysio en geduldige rekoefeningen. En ik kan weer steeds een beetje meer kracht zetten met die arm, dat is ook wel heerlijk. Zo’n lam vleugeltjes is maar niks, en ook erg onpraktisch.
Mijn, tja, eehh…. nepborst (?), mijn litteken met lekker veel vocht eronder, is door Tonja de fysio deze week volgeplakt met een indrukwekkend rasterpatroon van lymftape, dat is elastische tape die doordat er de hele tijd heel licht aan getrokken wordt bij bewegen de lymfestroom bevordert (de meest lymfe stroomt heel oppervlakkig vlak onder de huid). Ze deed deze drastische maatregel, omdat eerdere mooie lymftapeplakwerkjes op rug en buik eigenlijk niet veel deden.
Ook heb/had ik aan de binnenzijde van de arm van pols tot oksel een drukpijnlijke baan, met bij de elleboog een half walnootje aan…uitstulping, erg gevoelig, wat maakte dat ik driekwart van de dag de elleboog niet helemaal kon strekken want errug pijnlijk. lymfbaan-spatader? (term is niet eens te vinden op internet, maar kan haast niks anders zijn) Nu is daar ook een rasterwerkje overheen geplakt en….. binnen een dag kan ik mijn arm weer bijna helemaal strekken! Of dat iets is wat direct weer terugkomt als het rastertje wegggaat weet ik niet, en ziet maf uit, maar beweegt vooralsnog wel weer een stuk lekkerker!
En dan nog het meest optimistische na-bericht: net weer bij de mammapoli geweest, ik ben in ieder geval al 1 dag langer weggebleven, maar ook….. nu maar 225 ml afgetapt! Bijna de helft van de vorige malen, joepie! Moet door het borst-rasterwerkje gekomen zijn, want de dagen voordat dat erop geplakt werd, liep de nepborst, zo mogelijk, nog sneller weer vol!
blogvansaskia 