Nee, ik ben geen habituele shopper in gezondheidszorgland, ik eh…. zorg gewoon goed voor mijzelf, en organiseer mijn eigen private oncorevalidatieprogramma, of zo iets. Per slot van rekening heb je daar hele programma’s voor van maandenlang 2-3 x per week een halve dag!
Waarom zeg ik dit nou? Tonja (lymfstrengen arm, seroom, EN stressreductie) ligt 5 weken uit te rusten in portugal. Daarom ben ik deze week naar Moniek, de huidtherapeute gedaan. Die heeft die rare pijnlijke baan in mijn arm vaker gezien en probeert daar wat aan te doen. En ik ben naar Erika, een lymfoedeemspecialiste in amsterdam geweest, die meer zit op het level van vitale energieën. Je probeert eens wat. Blijkt een hele krachtige vrouw te zijn die heel veel ideeen heeft om de energie beter te laten stromen. Niet alle ideeën sluiten aan bij mijn wereldbeeld, maar een deel toch wel. Zo leert zij mij een oefening om beter te kunnen aarden (want ik zit teveel in mijn hoofd, en dan spannen de nekspieren de hele tijd een beetje aan en dan stroomt die lymfe ook niet lekker, dat is de redenatie), moet ik meer gaan zingen (goed plan!), wat meer even lekker boos zijn op….. is het niet de ziekte zelf, dan toch zeker de primitieve, grove behandelmethoden die ze daarvoor aanwenden, waarbij je meer strijdt tegen een dreigende invaliditeit door de behandelingen dan tegen de ziekte zelf. En ze adviseert een visualisatie om de bestraling zo heilzaam mogelijk tegemoet te treden, of het fysiek wekrt weet ik niet maar psychosch zeker wel, en ook nog een soort stressontladingen gedaan.
En mijn arm zit nog aardig vast. Ik heb wel de radiotherapie gebeld dat mijn seroom opeens verdwenen is, en mijn arm waarschijnlijk niet goed helemaal omhoog kan, maar dat moest ik volgende week bij de eerste bestraling maar aangeven. Ze kunnen dan een klein CT-scannetje maken wat op het bestralingsapparaat zit. Misschien kan er direct wat aangepast worden, in het ergste geval moet er een hele nieuwe CT gemaakt worden en wordt de hele zaak weer dagenlang uitgesteld. Dat weet ik dus pas de volgende week. Boeh.
Dus maak ik ook maar een afspraak bij Marjan, de door de oncofysio aanbevolen fysiotherapeute van tergooi. Vandaag geweest. Wat een nuchter mens! Heeft mij aardig gemarteld zonder veel mededogen, maar wel met de mooie intentie om mij turbo klaar te stomen voor het bestralingsapparaat. En….. het lijkt dat het werkt! Opeens kan ik toch weer een heel stukkie meer met de arm. Even bidden dat dat zo blijft. En goed en veel oefenen natuurlijk.
Boeiend, boeiend, nu dus diverse hulpverleners gehad die mij behandeld hebben voor na-operatie-gedoe, allemaal volkomen integer, maar wel met echt eigen regels, methoden en voorkeuren. Zo doet Tonja perse niet de strengen ploppen, dat zou helemaal niet goed zijn (is een soort breken van de verharde koorden vol gestolde lymfe), maar bij Marjan, de tergooifysio, plopte en direct 3 tegelijk in de oksel bij de eerste, nog niet heel flinke manipulatie. Is een maffe ervaring hoor, je hoort echt duidelijke plopjes maar doet niet speciaal veel pijn, en de arm kan per direct een stukkie verder omhoog. En Moniek de huidtherapeut behandelt wel met handschoenen aan de oksel tijdens bestralingen en Marjan perse niet, ook al heb je nog geen last van de huid (want de oksel kan ook tijdens de bestralingen weer stroever worden) En die Erika doet helemaal niks tijdens bestralingen want kan daar zelf niet tegen.
Zo kun je, toch, een volmaakte hulpverlener samenstellen uit de geselecteerde delen der Vier dames!
En ik ben nog de kruiden aan het nemen ter protectie, 3x per dag 4 capsules, dat moet nog geevalueerd worden. En over dag of twee moet hele lymftapecircus wat nu nog mijn torso versiert verwijderd worden voor de bestraling. En de lange strepen die diezelfde torso versieren moeten om de dag bijgetekend worden door mijzelf en Bert. En morgenochtend om acht uur komt Sam de tent, zonnebrand en een komkommer halen teneinde daarna door te reizen naar het muziekfestival met Maarten. En daarna ga ik weer naar oncofysio en dan thee drinken met Ella Kalsbeek, voorzitter van de Landelijke HuisartsVereniging. Geen grapje, die komt op ons gezondheidscentrum kijken! En de sperziebonen zijn begonnen aan een explosieve oogstorgie. En de moestuin moet water. En de boerenkool moet nu toch urgent geplant worden. En ik moet dagelijks op de hometrainer en/of wandelen, mediteren, spieren oefenen en oksels oprekken. Druk als een klein baasje!
Alleen de pruik hoeft niet meer op en af. Dat scheelt. Ik heb mijzelf ontbloot (daar dan). Elke keer als ik naar buiten loop en de wind langs mijn nieuwe vachtje voel, denk ik even: o jee! Iets vergeten! O nee! Toch niet hihi.
blogvansaskia 