In de zon en tussen het gele gras gaan de bestralingen verder. Elke dag is het spannend of ik mijn arme rechterarmpje nog wel ver genoeg in de hoogte kan krijgen in het bestralingsapparaat en tot op heden gaat het elke dag……. net. Niemand vertelt mij wat er gebeurt als dat niet meer zou gaan, maar kan niet anders zijn dan gezeik en vertragingen…… De huidtherapeut kan de lymfstrengen niet meer masseren, wordt het alleen maar erger van. En zes weken flink en stoer zelf oprekken heeft ook niet echt iets opgeleverd, dus de laatste dagen hanteer ik het nieuwe principe van alleen-nog-maar-volkomen-pijnloos-lymfstrengen-oprekken, is in ieder geval minder vervelend.
Vanaf vandaag krijg ik een soort dikke gelmat op de borstkas tijdens het bestralen. Dat is niet ter bescherming, maar moet de bestraling juist naar de huid trekken, opdat er bijvoorbeeld bij het litteken geen plaatselijke recidieven optreden, dat het daar niet terugkomt. Doen ze alleen als je, bijvoorbeeld, in het begin zes positieve klieren had! Met angst en beven wacht ik op de voorspelde bijwerkingen bij het huidgebied: irritatie, zwelling, pijn of jeuk, huidbeschadigingen, steken in de borstkas. Groot risico daarop vanaf komend weekend tot weken daarna, dus ook als de bestraling al is afgelopen. Zonder bestraling voelde ik al elke ademhaling trekken in het nog geheel niet soepele litteken. Wat voor rol zouden mijn preventieve kruiden kunnen spelen?
Overigens is de eerste prijs voor hernoemen van mijn voorgevel gegaan naar Sandra, die het prachtige woord boezem voorstelde. Die houden we erin!
Vandaag een echte off-day. Ik heb opeens weer last onder de bal van mijn linkervoet (vorig jaar kon ik daardoor drie maanden niet goed lopen. Is wel minder erg dan vorige keer hoor, maar toch weer eng en oppassen geblazen.) Kunnen we er net niet bijhebben! In ieder geval zijn de verfrissende wandelingetjes voorlopig nu ook verboden. En eigenlijk willen ze dat je niet in de zon komt tot een half jaar na chemo. En zal het bestraalde vel komende tijd steeds ietsje warmer worden, is nu al te voelen. En dat in de warmste zonnigste zomer ooit. Ik kan toch niet een maand in de diepvries gaan zitten? Voorlopig zijn de oplossingen: nu even ernstig baaldag vieren, daarnaast smorgens vroeg als het nog koel is op de hometrainer. Verder, o ja! handventilatortje gekocht voor 1 euro, past precies onder een bloes en kan dan lokaal lekker koelen, en ook litteken, oksel, en circulatie beetje stromend houden door (zittend!) te swingen op soulmuziek. Zoiets. Grmbl…..
blogvansaskia 