Wat merk je nou van die enorme hoeveelheden radioactiviteit die door je lichaam razen? Toch niet zoveel, gek he. Ik voel me een beetje….. alsof ik 1 klein jointje op heb gerookt (hetgeen niet het geval is) en bij de siesta val ik nu elke dag in een hele hele diepe slaap. De huid word ietsje rood, warm en ietsje gevoelig (en dat tracht ik dan te bestrijden met mijn handventilatortje van 1 euro. Werkt goed, maar zeer kort). Meer niet. Nou ja, er kan nog van alles komen, zelfs na afloop.
Nog zes keer, dat bestralen, dan is mijn praktijkstage patientzijn grotendeels afgelopen. Ook gek. Deze bezigheid heeft mij toch meer dan zes maanden behoorlijk van de straat gehouden. (En feitelijk had het nog drie maanden langer moeten duren als ik de volledige chemohad gedaan, tsjezus!) Na uitwerken van de bestralingsbijwerkingen zou ik weer gewoon verder kunnen leven. Gewoon? Ik voel me helemaal niet gewoon. Het is net of ik doorleven opnieuw moet uitvinden. En misschien is dat ook niet erg.
Mijn linkervoet houdt zich aardig rustig, maar alleen op voorwaarde dat ik niet teveel loop. Das jammer, maar ik luister heel braaf want dan gaan het vast het snelste weer beter.
De pijn en bewegingsbeperkingen door mijn hardnekkige lymfestrengen in de arm en oksel lijken……… sinds een week opeens duidelijk te verbeteren na twee maanden status quo ondanks veel oefenen en masseren, hoe is dat toch mogelijk? Nou, het is ofwel natuurlijke genezingstendens, ofwel….. omdat ik ook sinds een dikke week een heel ander oefenregime ben gaan uitproberen. Veel MINDER oefenen, en veel MINDER ver rekken, waarbij ik echt helemaal niet voorbij een pijngrensje ga. Daarmee kan de arm nu zeker 10 centimeter verder omhoog en opzij. Grmbl, story of my life: less is more! Ik heb een automatische neiging om altijd, met alles, net iets te ver te gaan. Frustrerend dat dat nu weer gebeurd is, maar mooi dat ik het nu, met veel minder moeite, veel makkelijker loskrijg!
En dan is het nu tijd om nog een keer heel veel pesto te gaan maken. Vers is dat heerlijk en uit de diepvries ook nog.
blogvansaskia 