Ik voel me net een pot vol knikkers. Allerlei stukjes Saskia zitten samen in een pot en rollen af een toe een lekker eindje weg, maar er is nog niet echt……. integratie!
Vrijdag was ik jarig, veel felicitaties gehad en een huis vol met prettig gezelschap en heerlijk eten (opeens bleek ik een feestje te geven, gebeurt nooit, iedereen is altijd op vakantie maar ik hoorde mezelf een paar mensen uitnodigen en toen werden het er opeens meer…..).
Eten bereiden kun je aardig plannen en vooraf bereiden, dus de dag zelf, tot een uur of tien ’s avonds, ben ik dan knikker Vitale Saskia. Dag erna knikker Saskia de bankhanger (level Rijdende Rechter en Millionaire matchmaker in grote hoeveelheden). En als ik een stukje wandel ben ik knikker Saskia de….. semi-invalide. En dan ben ik weer een poosje knikker Saskia Huilebalk. En als ik dan weer wat bij ben gekomen ben ik een paar uurtjes knikker Saskia de Dokter die online nascholingspunten in voortvarend tempo bijeensprokkelt.
Net of al die knikkers niet zoveel met elkaar te maken hebben. Gek gevoel. Ik ben toch echt veranderd laatste half jaar en het zal wel even duren voordat ik mezelf weer vertrouwd voel met….. mezelf.
Bij de oksel bladderen grote stukken grijze droge huid af. Eerst was het een beetje eng, want mensen krijgen in dit stadium na bestraling ook weleens Open Wonden in Lichaamsplooien, maar eronder zit gewoon heel zacht rose dun net vel, pfoe, wat een opluchting!
Ook zijn nu driekwart van de lymfstrengen verdwenen, maar in de oksel zitten een stel hele grote hardnekkige. De schouder kan elke dag een heeeeel klein stukje ruimer bewegen. De arm ziet er elke dag anders uit en dat vind ik ook nog wel eng. Soms is de hele onderarm dikker, soms de duimmuis, soms komen er ook weer nieuwe strengen bij. En soms verdwijnt dat alles dan weer. Die arm doet zo ontzettend zijn (haar?) best om de lymfcirculatie te renoveren, en de komende maanden zal dat wel zo blijven, want lymfoedeem door bestraling ontstaat vaak pas na een paar maanden. Paar jaar kan ook. Blijft spannend.
En de oksel wordt ook duidelijk minder dik. Nu pas merk ik hoeveel vocht daar zat, (hele tijd het gevoel van een te strakke zwemband eromheen, en dat bij en gevoelloze huid geeft een ernstig michelinmannetjesgevoel). Nou snap ik waarom arm heen en weer bewegen zo raar ging! Al zit er wel iets helemaal knel bij het naar achteren bewegen en trekt de hele zaak nog steeds als een malle, nou ja, dat zal ook wel bijtrekken een keer. Wat is een oksel trouwens een ingewikkeld geval eigenlijk: moet alle kanten op kunnen maar zit default in een hele plooi, vol met zenuwen en vaten en pezen en dun huidje.
Het bordje Under Construction moet nog een poos aan de voorgevel!
blogvansaskia 