Deze week ga ik weer spreekuurtjes proberen. Nu in mijn eigen gezondheidscentrum, dat scheelt! Ik heb er echt zin in, alleen voel ik me nog zo verschrikkelijk onzeker….. over van alles. En is het duidelijk, dat ik nog niet fully functional ben. Daarom heb ik een lijstje gemaakt van welke patienten NIET om te beginnen (enge dingen, psychische dingen enzovoort)
Maar als kuiken omringd door een gummi laagje, met overigens toegevoegd een zwaarder (metalen?) VOETstukje om niet steeds om te vallen) beweeg ik mij aardig voort in het algemeen. (ja ik oefen regelmatig met het visualiseren van mijn gummi laagje, helpt wel!)
En ik ben beginnen in de Gewone Sportschool Om de Hoek, nadat ik de oncofysio ben uitgeduwd. Enerzijds vond ik dat niet fijn, want vertrouwde omgeving met veel begeleiding, anderzijds is het inderdaad ook wel goed. Ik werd soms ook wel een beetje benauwd van die stiltes die regelmatig vielen in een gezelschap met sommige uitgezaaide lotgenoten.
Ook hier ben ik de eerste keer weer Super Onzeker. Ach. Moet ik gewoon doorheen blijkbaar. Ik ben ook wel een krakemik natuurlijk, dus moet ook heel voorzichtig al die nieuwe apparaten veroveren.
En zoon Sam is in een fase waarin hij minder bemoeienis wil van zijn ouders. Nou, er is weer genoeg te beleven hier!
blogvansaskia 