12 januari is het een jaar geleden dat ik de diagnose borstkanker te horen kreeg.
Nu gaat het leven (hopelijk) rustig verder. Maar er zijn wel steeds minder frequent (gelukkig maar?) dramatische ontwikkelingen, dus wordt het minder blogwaardig, of het moet het laten vallen van een bietensmoothie zijn op het wollen tapijt (teveel bieten gemaakt voor al onze kerstdiners en ook nog eens vergeten mee te nemen naar mijn zus, dus ja ik dacht dan doe ik ook eens iets Heel Gezonds…..) (en ja met dat weer schoon krijgen ben je wel een half ochtendje bezig)
Mijn lichaam blijft heel veel tijd en aandacht vragen, herstel van conditie gaat echt megalangzaam. Maar dat hoor je vaker dus ach. Er is een dagelijkse strijd gaande tussen tevreden zijn met wat ik wel heb en moeite hebben met wat ik niet kan of weet. En mijn Gezonde Wijze Ik probeert dagelijks mild te zijn naar haar huisgenotes Controlfreakje, Uitsloveritisje, Eenzaamzieltje en Koppigkindje.
Ik ga binnenkort een cursus Compassietraining voor artsen volgen (waarin je vooral geleerd wordt compassie voor jezelf te hebben, want compassie naar patienten toe dat lukt meestal makkelijker) en ook een slaaptraining met yoga en stressrelease. Vast allebei heel nuttige aanvullingen op mijn Selfmade-revalidatie-treatment.
Derhalve maak ik nog 1 evaluerende blog deze week en ga ik verder de frequentie terugbrengen tot 1 x per maand, begin van de maand.
Eens kijken hoe dat bevalt.
Natuurlijk kunnen alle trouwe lezers en af-en-toe-bijlezers altijd gewoon aan mijzelf vragen hoe het gaat, op het moment dat ze dat willen weten!
blogvansaskia 