Wat is er allemaal veranderd aan en rond mij door afgelopen jaar?
Een gepaste vraag voor mijn jaar-afsluitende blog!
Bij twijfel wat te doen is het motto voor mij bijna altijd:
niet iets doen, maar ergens mee ophouden. (Vaag? nou vul maar in waar je allemaal mee kunt ophouden: nadenken, uitsloven, ontevreden of bang zijn, opruimen, facebook-lurken, zorgen maken, …….)
—Ik blijf twee keer per dag mijn tanden poetsen.
—Ik kom nu op de meeste afspraken vijf minuten te vroeg in plaats van twee minuten te laat. Scheelt stress! Kijken of dat zo blijft….
—Het lukt Bert en mij niet echt meer om een goeie ruzie op stoom te brengen, meer dan lichte irritaties zit er niet in.
—De afwasborstel hangt eindelijk op een net haakje, in plaats van onhygiënisch in de gootsteen te slingeren. (restant van de hygieneroes tijdens de chemo)
—Ik hug veel meer.
—Ik ben veel rustiger geworden. Of dat zo blijft als ik weer harder ga werken?
—-Ik kan denk ik nooit meer zwaar lichamelijk werk doen (met mijn oedeem-armpje), zoals een stuk tuin omspitten. En het is ook de vraag hoeveel loopvermogen zich nog gaat herstellen.
—Vroeger ging ik een probleem altijd direct ernstig aktief te lijf, nu heb ik heel vaak dat ik niet direct de oplossing weet—-dan is het even leeg in mijn hoofd—–en dan komt er vaak als vanzelf een oplossing omhoog! Is niet slechter hoor.
—Ik ga naar twee keer per week naar de sportschool (invaliden-niveau)
—Ik ben veel eerder tevreden. Vooralsnog. Heb ik een paar uurtjes nuttige dingen gedaan en iets aan mijn conditie, kan ik erg content op de bank een leuke serie kijken tegen Bert aan.
—Ik ga gemiddeld een dik uur eerder naar bed.
—Dat haar hou ik kort, in ieder geval zolang ik mijn chemokrullen mag behouden!
—Ik huil nog megavaak, verdriet of ontroering, maakt niet uit!
Hopelijk gaat dat wel wat slijten……
—Ik voel me veeeeel langzamer (geestelijk), maar andere mensen valt dat helemaal niet op. Waarschijnlijk ben ik van zoef-zoef-eigenlijk-veel-te-snel naar een normaal (?!?) level gegaan?
—Ook ben ik veel eerder kwijt waar ik mee bezig was, als ik gestoord word. Maar ook dat…..is misschien nu ook wel een normaal-gemiddeld-level.
—Als ik snachts wakker word, ga ik nu als een generaal in oorlogstijd alle potentiële stoorzenders af: Koud? Warm? Plassen? Pijn? En is er een schuldige aan te wijzen, commandeer ik mijzelf: hup, bed uit, oplossen, NU! ( anders blijft luie Saskia toch in bed hangen maar niet slapen door die stoorzender, heb ik geleerd afgelopen slaapmoeilijke maanden)
—Ik voel me veel vriendelijker.
—Ik kan echt niet meer bang zijn om dement te worden.
Als ik die leeftijd nou eens zou halen…..
—Ik ben een nieuwe versie van Saskia. Nieuw lichaam, nieuwe geest, nieuwe spirit!
blogvansaskia 