Of het nu lichamelijke beter gaat, ach ik weet het niet.
Maar de laatste dagen ben ik geestelijk weer helemaal oppietoppie. Mogelijk nu ik echt heb bedacht dat het Niet Zinvol is om te proberen controle te hebben over het kankerproces (wat ik, geloof ik, al Heel Lang Onbewust aan het Proberen ben, als een kindje van drie wat heel hard de ogen dicht knijpt en de adem inhoudt omdat dan Het Nare zal verdwijnen.) Uiteraard volkomen zinloos om überhaupt te proberen, behalve misschien via beetje gezond te leven enzo, wat ik natuurlijk allang doe.
Maar voorlopig voel ik mij hierin zeer bevrijd! Zou dat een belangrijke factor zijn in dat ik me toch vaak niet lekker ontspannen voelde?
Nu kan ik gewoon bang wezen, en kwetsbaar. Eens kijken hoe ik dat kan doen dan….
En wie weet heeft dat ook wel effect op het lichaam?
Ach, zal wel weer niet zo simpel zijn allemaal als dat ik het nu beschrijf.
Maar die leidraad, alleen dingen proberen te beïnvloeden waar je invloed op hebt, o die is zooooo goed.
blogvansaskia 