Oeps weer een maand voorbij, veel gebeurd of helemaal niet…..
en dan ook nog bijna 60 jaar. Vroeger vond ik dat alleen maar ernstig duister, om zo oud te worden, tegenwoordig ben ik ook wel weer een beetje blij dat ik dit gehaald heb.
Verandert er nu iets? Jawel hoor, ik heb sinds een dikke maand opeens een default goede bui, die wel kan ondersneeuwen door stress op het werk van mij of Bert, of door zorgen om de toekomst van Sam nu de opleiding niet lekker gaat, maar gelijk sneeuw smelt dat na enige tijd altijd weer weg en hups komt de goede bui weer boven.
Waarom zou dat nu zijn? Door het op proef stoppen van de tamoxifen, nu ook een dikke maand geleden? Zal ik pas weten als ik het weer ga proberen, wat in goed overleg met de oncoloog gaat gebeuren na onze vakantie naar Katja in Frankrijk komende maand. Of toch door de body stress release massages? Of omdat al het harde werken aan herstel van de ziel eindelijk wordt uitbetaald?
Tja. We gaan het zien. Voorlopig kan ik vaak gewoon gelukkig zijn met wat er allemaal is en wat ik doe. En dat is helemaal niet veel meer dan eerst. Maar dat geeft dus niet echt. Lichamelijk knap ik nog niet heel duidelijk erg veel op, maar ik ben wel wat minder snel moe en kan dus iets meer werk-uren aan. En ik doe meer dingen ernaast, Vooral inmaken, wecken, diepvriezen (is ook veel werk hoor) tot groot genoegen!
blogvansaskia 