Ja ik praat nog met Sam.
Niet dagelijks hoor, ik praat veel meer met levende mensen, don’t worry!
Maar vandeweek weer, vlak na het wakkerworden.
Bert zei namelijk de dag ervoor, dat hij regelmatig eraan denkt hoe Sam zich gevoeld moet hebben in de laatste nacht, toen hij alleen naar huis liep van het café.
Dat leek mij wel wat om eens te vragen.
Sas: “En, wat voelde je toen Sam?
Sam: “Nou, ik weet niet zo goed wat ik voelde, want het was van alles. Natuurlijk was ik ook niet nuchter, dus dat scheelt! En ik voelde die doodsdrang. Maar ik voelde ook allerlei prettige dingen hoor. Ik kon de liefde voor alles ook voelen, juist nu alle onverdraaglijke zware en moeilijke dingen opgelost zouden gaan worden.”
Sas: “Ja Sam, ik voel ook veel liefde voor jou. Maar ik weet niet zo goed wat ik daar nou mee moet…..”
Sam: “Maar dat ben je niet kwijt hoor! Dat heb je juist over vanaf nu, want nu hoef je die niet meer te proberen dat aan mij te slijten. Je hebt nu juist meer over voor alle andere mensen om je heen!”
Of deze:
Lig ik weer eens een keer snachts in bed wakker.
Dan komt het om me afrollen. Het is gewoon teveel. Corona, dan Sam, dan ook nog dat de kanker zo weer terug kan komen. Dan roep ik:
“Sam, het is teveel, gewoon teveel!”
Sam: “Kijk, nou snap je het mams, zo was het nou voor mij. Het was gewoon teveel. Teveel moeilijkheden.”
Sas: “Maar ik maak mezelf toch niet dood?”
Sam: “Nou, ieder mens is weer anders hé? Kan jij het goede voorbeeld geven……. Never give up. Never surrender!” (Quote uit de erg leuke Science fictionsatire Galaxy Quest)
Sas: “Ja, maar jij hebt het wel opgegeven!”
Sam: “Dat was geen opgeven. Dat was overmacht. Jij bent zoveel wijzer mamsie. Lees je eigen blog maar eens!
Sas: “Tja, wat kan ik daar nou nog op zeggen? Ik hou van je, Sam”
Sam: “Ik hou van je, mamsie. En nou weer slapen!”
Dat is wel een paar zakdoekjes groot hoor, als ik die zou gebruiken.
Meestal gebruik ik mijn mouw. O jee, is dat wel coronaproof?
blogvansaskia 