Het gedichtje over de vlinder op de rouwkaart fladderde naar mij toe, en daarna fladderden er nog veel meer vlinders.
Al is het jaargetijde er niet naar, toch laat ik ze nu even lekker rondfladderen.
Eerst het gedichtje nog even:
Als een vlinder
Vloog je door ons leven en ook er uit.
Constant fladderend, prachtig, ongrijpbaar.
En als een vlinder konden we je veel te kort ontmoeten
Hoe moeilijk moet het leven voor jou zijn geweest.
Wij vonden het heel mooi om jou mee te mogen maken.
Ook waren er gedichtjes te vinden op de condoleancekaartjes voor ons.
De allermooiste vond ik deze:
Als een vlinder heengevlogen,
Omringd door liefde heengegaan.
Afscheid is niet het einde
Herinneringen blijven bestaan.
Het allermooiste zit in je hart.
Hou je door koesteren dichtbij,
Zo laat je niet alleen verdriet
Maar ook de liefde vlindervrij.
En als je er verder op let, dan zie je natuurlijk overal vlinders. Tel ze maar, wel 4, nog nooit gezien, dit bordje hebben we al jaren:
De vaders van de oude voetbalclub van Maarten, waar Bert jaren mee naar wedstrijden is getogen, hadden samen diep nagedacht wat ze zouden geven. Het werd deze vlinder, in de stijl van Gaudi. Is geland boven de keukendeur. Prachtig!
Er zat ook nog een ultrakort gedenkwaardig gedichtje bij:
Ook al voelde Sam zich vaak minder,
wij zagen hem als een kleurrijke Vlinder.
De vrouw van de neef van Bert schildert als hobby. Zij maakte dit schilderijtje. Prachtig, en wat melancholisch. Als vrolijk tegenwicht hangt daaronder de vlinder die haar dochter maakte.
En ik kocht een vaas. Voor mijn deel van de as. Mooie vaas! Pas bij ontvangst en deksel openen zag ik aan de binnenkant ervan……..
blogvansaskia 