En tussendoor

Dit blog is wel een concentratie van Highlights. Nou ja, ook flinke Downlights natuurlijk.
Maar dat klinkt toch wel een beetje, alsof het grootste deel van mijn leven bestaat uit Diepe Gevoelens en Hoogstaande Beschouwingen daarover. Niets is natuurlijk minder waar.

Ik heb eens gekeken naar een willekeurige dag zonder werk.
Tot 15.00 uur heb ik:
— mijn kussenslopen verschoond,
—planten water gegeven,
—wordfeud gespeeld,
—de kastplank waar de friteuse opstaat schoongeboend,
—een opgenomen programma over Trump bekeken,
—3,3 kilometer in het herfstbos gewandeld toen het nog niet regende,
—1 piemelpaddestoel gefotografeerd (o pardon, dat is een naam van toen er nog kleine kinderen waren, het is de Grote Stinkzwam, nou ja, ook een niet zo frisse naam, maar ja, moet die er maar niet uitzien als Het Mannelijke Deel),
—appjes verstuurd,
—1 Medisch Contact gelezen,
—gemediteerd,
—mijn fysio-oefenprogrammaatje afgewerkt,
—plannen gemaakt hoe de overgebleven hertebout van het etentje van de dag ervoor verwerkt kon worden in een hartige taart,
—o ja en gehuild over Sam. drie keer 2 minuutjes en 1 keer langer, over zijn mogelijke diagnose antisociale persoonlijkheid.
Hij vertelde mij afgelopen winter dat therapeuten hadden gezegd, dat hij volgens hun scorelijsten net zou voldoen aan die diagnose. Dat hij 21 van de 40 punten had, en dat het vanaf 20 punten erop wees. Ze zouden hem een wekelijks gesprek aangeboden hebben en een wekelijkse groepsbijeenkomst. Hij was er behoorlijk van slag van en vond het heel naar dat hij mogelijk onvoldoende geweten zou hebben
(wat op zich alweer een teken is van een aanwezig geweten he)
Het klopte ook wel dat hij veel kon liegen, soms minder meeleefde met anderen, innerlijke leegte ervoer, neiging tot verslaving had enzovoort. Maar hij had ook een hele hoop andere kwaliteiten, die er helemaal niet bij pasten.
Ik heb dat eens nauwkeurig nagevraagd bij de 2 instanties waar hij in die tijd contact mee had en beide instanties hadden dat absoluut niet gezegd! Dan blijft er maar 1 optie over. Hij heeft het zelf op internet bekeken en bedacht dat dat bij hem zou kunnen passen! Hoe ontzettend triest.
De eenzaamheid. De wanhopige dwang om zelf controle te houden op zijn leven. Het schemergebied tussen de realiteit en wat hij ervan maakte. Het gegeven, dat hij er helemaal van slag van was. En hoe hij, (ik denk in een wanhopige, destructieve poging om grip te houden) een deel van de tijd actief heeft nagestreefd om dan maar als een antisociale persoon te gaan leven…..ontzettend triest.
—o ja en een blog geschreven!