Januari

Altijd de maand waarin het Landelijk Nederlands Peil van stemmingen het laagst schijnt te zijn. Nou dat hebben wij ook wel hoor.
Die mooie kerstkaart van ons, al die lichtjes in de kerstboom, al dat toch een beetje extra lekkere eten, allemaal voorbij en nog steeds is het donker en kil.
Bert is weer regelmatig triest, wat eigenlijk een stuk minder was.
En ik ben soms bang voor terugkeer kanker. 12 januari was de datum van diagnose, zal er vast wel mee te maken hebben. en einde van de maand controle. En die uitzaaiingen, die komen bij borstkanker liefst na 2,3,4 jaar, en daar zit ik nu middenin (alhoewel het ook nog veel later kan)
En dan wordt Sam over een maand geen 22 jaar.

Maar ook, tegelijkertijd, komt er steeds ietsje meer ruimte voor het leven naast deze gebeurtenissen.
We gaan het digitale fotolijstje weer neerzetten met al die Leuke Foto’s van vooral de jeugd van onze kinderen. (was tot op heden nog te triest) Ik werk steeds ietsje meer, Bert loopt records hard op zijn loopband. Het traphekje in het halletje wordt door mij geschilderd (Au,Au! dat zou Sam hebben gedaan vorig jaar, had hij beloofd maar toen niet gedaan)
En wandelen is nog steeds een erg goed antidepressivum, en we breken record na record voor de afstand (mijn records he). Gisteren weer 9,3 kilometer over de Leersumse Heide.