Vandaag echo gehad van de met kanker aangedane klier bij het sleutelbeen, die niet weg-geopereerd kon worden. Voor mij de spannendste plek in het lichaam want je zou denken: als het ergens terugkomt dan is het daar.
En:
Helemaal geen afwijkingen. Jippie! Uiteindelijk is het hele leven ongewis natuurlijk en is elke geruststelling symbolisch, maar…..
deze symbolische geruststelling voelt gewoon wel lekker. Weer.
Het blijft verwonderingwekkend. Afgelopen tijd maakte ik mij daar behoorlijk druk over. Maar gisteren en vannacht en vandaag was ik de rust zelve. Helemaal zen. Hoe kan dat toch? Gewoon voorbij de weerstand gekomen van het proberen onder controle te krijgen wat ik niet kan controleren? Open voor wat er maar zou komen? Achteraf wel helemaal blij hoor. Nou, dat moet dan betekenen, dat ik het leven met al z’n ups en downs erg leuk blijf vinden…..
Volgende week het tweede mijlpaaltje, verjaardag van mijn zonen. Nog nooit een Eerste Verjaardag van Overleden Zoon meegemaakt. Ben benieuwd hoe dat gaat zijn. Volgende blog gaat daarom zijn over 9 dagen, op 4 februari.
Als het mij lukt, kan ik er ook maar het beste open instappen.
En dan zien hoe dat gaat zijn. En daarna is het al bijna lente.
blogvansaskia 