Iemand zei eens tegen mij dat Sam mij een cadeau gegeven had. Dat vond ik een verschrikkelijke uitspraak, want niemand niemand niemand wil zo’n cadeau. Maar ze meende het goed en ik snap wel wat ze bedoelde.
Je kan een crisis gebruiken om te groeien. Crisis is an opportunity to change.
Door de dood van Sam is het mij een stuk moeilijker geworden om de controlfreak te blijven die ik ooit was. Die was al gedeeltelijk onderuitgehaald door de kanker.
Maar nu zijn er zoveel veronderstellingen, vooroordelen en meningen in mij onderuit gehaald, dat ik achterblijf met een legere geest. Dat voelt een beetje stil en onbekend. En leeg. En nederig.
Maar als je into mindfullness enzo bent, dan zou je zeggen dat het een Open Mind is.
Ik heb een stuk minder meningen. En ben een beetje minder betweterig. Als het mijzelf betreft, dan kan ik op dit moment vrij goed standvastig mijn visie en eigen grenzen verkondigen.
En over andere dingen heb ik nog wel meningen, maar dat competitieve is er uit. Een beetje dan he.
En
Ik heb me altijd al meer aangetrokken gevoeld tot mensen die beschouwend naar de wereld kijken, en liever over zaken nadenken dan snelle oordelen klaar hebben zonder goede onderbouwing.
Maar nu kan ik mensen die zich betweterig of drammerig gedragen echt niet meer goed velen. Als ze respecteren dat ik er anders over denk, dan is het goed, maar als ze geïrriteerd worden of zoiets, nou dan haak ik gewoon lekker af.
Zoals die andere Saskia zei in haar speech de begrafenis van haar zoon:
dit is het grote loslaten.
(zelfde naam, zoon van zelfde leeftijd, zelfde soort levenseinde, zelfde zomer 2020, zo vreemd)
Dat zei ook een collega die te vroeg overleed aan kanker en op het einde een mail rondstuurde: het grote loslaten is begonnen!
Loslaten kan een tevreden gevoel geven.
Het is niet het thuishaven-tevreden gevoel van (willekeurig voorbeeld, maar niet heus) op de heuvel kijken naar je kinderen die heerlijk aan het sleeën zijn.
Maar als ze elkaar dan, zoals het natuurlijk regelmatig ging, van de slee af gingen duwen, tja, dan was dat gevoel geheel gevlogen.
Het is Het Echte Tevreden.
Halleluja!
Volgende week de andere kant van de medaille.
blogvansaskia 