Dag: 7 februari 2024

MEDISCH:
Vandaag afspraak in het ziekenhuis gehad over de uitslag. Wij hadden de uitslagen van de onderzoeken (MRI, lab) al dagen eerder in het online dossier bekeken, dus we wisten allang dat het kanker was. Maar dan?
Nou. Er is dus 1 tumor van 4 cm, 1 van 2 cm en iets wat misschien tumor is van 1 cm.
Het kan niet weg-geopereerd. Het kan niet weg-gebrand worden.
Om te beginnen moet er nog een scan van de longen worden gemaakt, of er misschien al uitzaaiingen zijn ( a la seconde, via de inloop-CT scan service, ooit van gehoord?) .
Als er uitzaaiingen in de longen zijn, (naar het schijnt niet vaak) dan is het in ieder geval niet meer te genezen. Als dat niet zo is, dan kan misschien een levertransplantatie genezing bieden., nadat de tumoren (tijdelijk) koest worden gemaakt via een….. radio-embolisatie.
Is allemaal ingewikkeld en niet zeker. Verdere details komen later.
Overigens groeien die dingen vaak vrij langzaam, dus het zou kunnen dat Bert, met of zonder behandelingen, er komend jaar nog niets van merkt.

VERDER:
Maar eerst de uitslag van die scan!
Bert kijkt ’s middags in het Singer museum elk uur naar de uitslag, maar hij komt niet vandaag. Dat is helemaal niet leuk.
Wij nemen aan, dat die morgen komt.
Overigens is er dinsdag 13 februari een MDO (veel knappe koppen, die eens per week bedenken welk beleid het beste is voor zulke ingewikkelde patienten). Na dat MDO worden wij gebeld met het advies.
En
Het is uiteindelijk ook gewoon kut.
Natuurlijk.

Het blog is gereanimeerd! We hebben weer een communicatie kanaal nodig, en ik een uitlaatklep vanwege een nieuwe dramatische ontwikkeling in ons leven. 

MEDISCH:
Bert heeft leverkanker. Hij krijgt, as we speak, een hele dure en zeer effectieve kuur tegen hepatitis C, (wat hij waarschijnlijk al meer dan 30 jaar heeft gehad zonder er iets van gemerkt te hebben en wat na bloedonderzoek is ontdekt.) Daar hoort standaard een controle echo van de lever bij (vanwege een klein risico op leverkanker als je langdurig hepatitis hebt). Op die echo is bij toeval een afwijking ontdekt.   Daarop gaven een MRI en bloedonderzoek de diagnose leverkanker,  ofwel hepatocellulair carcinoom. 

Het moet komende dagen en weken nog duidelijk worden of het mogelijk te genezen is. Bert voelt zich overigens fysiek helemaal gezond.

VERDER:
Nou zeg. 
Gelukkig zijn wij niet van: waarom moet dit ons nu weer overkomen?? of: het is niet eerlijk! of zo. Dat scheelt. 
Ik moet nog 1 keer het volgende kwijt: 
Als ik zelf zo iets zou horen over,  eehh, iemand zoals wij, zou ik denken: o wat erg! En: jeetje,  wat hebben die een hoop achter elkaar zeg! Tja. Shit happens en word ongelijk verdeeld.  Zo is het nu eenmaal. Het zou alleen  mij nu helpen om dat begrijpelijke level van meeleven niet teveel te hoeven horen. 

Ik ben duizelig en uitgeput en Bert staart voor zich uit. Ik bak een appeltaart voor Maarten en Bert schildert heel erg veel tot zijn nog steeds grote genoegen. We wandelen in het bos maar wel iets korter.  We branden ons heerlijke kacheltje. Bert bedenkt hoe dankbaar hij is voor alle mooie dingen nu en vroeger in zijn leven. Hij wil proberen die lever niet te ontkennen, maar verder wil hij hem zo weinig mogelijk belangrijk laten zijn. Dus alleen eventjes een patient zijn als het niet anders kan. We hebben belangstelling voor de wereld en voor het leven van iedereen om ons heen. En hopen hiermee in contact te blijven.

We leven door,  ook nu,  juist nu, van dag tot dag. 

Ter illustratie 1 foto: Bert knutselt aan een 0 graden kacheltje voor in de schuur in zijn superelegante overall.