Dag: 13 februari 2024

MEDISCH:
Vandaag hebben we het behandelplan gehoord, bedacht door het Multi-Disciplinaire Overleg (dat is een bijeenkomst met een heleboel hele deskundige dokters bij elkaar).

Het voorstel is als volgt:
Over een week of 6 krijgt Bert een behandeling met chemo-embolisatie, ofwel TACE. Dan gaan ze via een catheterisatie kleine bolletjes met sterke chemotherapie in de tumoren inbrengen. Een catheterisatie is het met een slangetje via de bloedvaten inwendig behandelen, wat ze vaak bij ingrepen aan het hart doen, maar dit kan dus ook.
1 maand later krijgt Bert een controle-MRI of de tumoren voldoende verdwenen zijn. Zo nee, doen ze het nog een keer over. Zo ja, krijgt hij elke 3 maanden een MRI, mogelijk jarenlang.
Als ze dan op een MRI weer een tumor vinden, dan behandelen ze die nog een keer. Maar dan word op dat moment ook bekeken, of hij in aanmerking komt voor een levertransplantatie.
Er moet gezegd worden, dat de kans dat er weer een tumor te vinden gaat zijn erg groot is. Niet 100 procent, maar wel erg groot, in het geval van leverkanker. Op welke termijn dat gebeurt is niet te zeggen. Vaak groeien die dingen heel langzaam, in de orde van jaren. En soms groeien ze veel harder.

VERDER:
Wij zijn opgelucht. Duizelig. Stil er van. Het blijft een onzeker gebeuren.
De opluchting zit hem in de tijdsspanne: De kans is best groot, dat we komend jaar of langer grotendeels gewoon kunnen doorleven, er een beetje langs kunnen leven zou Bert zeggen, inclusief wandelen, fietstochten door Bert enzovoort. Al blijft het spannend.
Aan de andere kant zijn de vooruitzichten op langere termijn erg onzeker. De verdere toekomst biedt: 1. Kanker wint 2. Levertransplantatie wint 3. Bert hoort bij het kleine groepje mensen, die het niet meer terugkrijgt 4. Er gebeurt nog iets heel anders wat wij nu (gelukkig) al helemaal niet kunnen voorspellen.
Dus wel een echte rugzak erbij. En weer veel oefenen in hier-en-nu-wen. In toelaten van alles wat dit losmaakt. In luisteren naar wat het beste helpt voor mij, voor hem.

1 oefening doen wij erg gewetensvol: elke dag een gedicht. Een vriendin gaf ons een gedichten-scheurkalender voor 2024 met de boodschap erbij: ik weet dat het eigenlijk niks is voor jullie, maar ik geef het toch en kijk maar wat jullie ermee doen. We houden vooralsnog vol! Soms zijn die erg mooi en soms gewoon stom. Hieronder een hele mooie.

En een selfie van vanmorgen op de hei in de winterzon, waar wij wandelden. Omdat het zo mooi was. En als afleiding voor het wachten op dat spannende telefoongesprek wat we vanmiddag hadden. Dat schijnt green therapy te heten! Nou, het werkt wel hoor!

Volgende blog volgt over maximaal een week.