MEDISCH:
niks. Bert is toch nog vak heel moe, maar ja dat zal er wel bij horen.
VERDER:
Bert heeft een heel ander karakter dan ik. Ik ben van de analyse, de planning, maar ook het tobben. Hij is van het laten gebeuren en van de verstrooidheid (althans met betrekking tot zaken die niet voor in zijn aandacht staan)
(INTERMEZZO OVER VERSTROOIDHEID:
Wij hebben zelfs in ons huis een aantal Wetten van Bert:
Wet nummer 1: als Bert iets kwijt is, dan moet hij nogmaals kijken op de meest voor de hand liggende plek.
Wet nummer 2: als hij het dan nog niet vind, dan moet hij NOG een keer kijken op de meest
voor de hand liggende plek.
Maar nu komt Wet nummer 3: als Saskia echt iets kwijt is, dan moet zij Bert erbij roepen en die vind het dan heel vaak (explainer: hij gaat kijken op plekken die Saskia niet logisch vind. soms is dat een heel goede strategie!) )
Als Bert ergens niet de aandacht op heeft gericht, dan bestaat het niet/ een stuk minder.
Dit heeft vele malen tot (volstrekt onschuldige) irritaties geleid van mijn kant, vooral over niet-opgeruimde items: “Hoe kun je dat nu over het hoofd zien! Het ligt pal voor je neus!”
MAAR
Wat de leverkanker betreft, is het een prachtige eigenschap. Hij streeft ernaar, het zo weinig belangrijk mogelijk te laten zijn. Dat lukt vaak, maar nu is hij even in een fase dat het de nachtrust weer in de war gooit en hij ook sombertjes kan raken. En dan moet het verdriet, de angst, de melancholie een beetje aandacht hebben, een beetje liefde en een beetje spirituele pokon.
Wat zijn nou leidraden voor ons bij de verwerking van dit hele gebeuren ?
Ik heb zelf alweer advies ingewonnen bij een mij bekende lieve hulpverlener. Dat ging over de vraag hoe ik ervoor kan zorgen, dat deze nieuwe life-event mij niet helemaal onderuit haalt.
Samengevat: Ik moet voorlopig minder uren werken, en op mijn werk duidelijk aangeven wat ik kan en niet kan. Ik moet energie overhouden voor wandelen, tuinieren, blog schrijven, conditie onderhouden en andere geestelijke geneesmiddelen.
Verder ga ik komende tijd 2 dingen heel veel oefenen:
1. Elke keer als ik een lastige emotie tegenkom, treed ik die vriendelijk tegemoet met de volgende vraag:
Ben ik bereid om dit negatieve gevoel te ervaren?
(Als ik de emotie, welke dan ook, echt helemaal kan zien zoals die is, zonder weerstand, dan drijft die vaak vanzelf voorbij (zie ook punt 2 hieronder). Dat werkt alleen echt goed als er helemaal geen kleine nestjes weerstand in verstopt blijven. Zijn die er nog wel, dan moeten die eerst ook weer vriendelijk tegemoet getreden worden.
2. Moeilijke gedachten of gevoelens laat ik zo mogelijk (heel mindfull) voorbij drijven, als wolkjes aan de lucht of als bladeren in een beek.
Tja,
Geen weerstand bieden aan dat wat er nu eenmaal is he.
Dat doe ik echt dagelijks oefenen en moet ik ook dagelijks herontdekken.
Bert gebruikt 3 zelfbedachte fundamenten uit de meditatie:
1. Wees dankbaar voor alle goede dingen die het leven biedt.
2. Verblijf zoveel mogelijk in het hier en nu.
3. Laat je niet meeslepen door je gedachten en gevoelens.
Ik denk zelf, dat een combi van mijn en zijn aandachtspunten het meest optimaal is.
Bert voor de algemene richtlijnen, en mijn oefeningen in emoties ervaren helpen bij Bert zijn punt 3.
blogvansaskia 