Wij hebben de MRI uitslag niet goed gelezen.
Gisteren belde onze onvolprezen Physician Assistent om te uitslag toe te lichten.
Die heel anders bleek dan wij hadden begrepen!
Namelijk: in de rand van beide behandelde tumoren zit een nieuwe kleine tumor.
(Op zich klopt dat wel met de stijgende waarde in het bloed van de AFP, de tumor-marker. Dat was al een beetje raar.)
De derde plek, ofwel de misschien-tumor is nog steeds een misschien-tumor.
Consequentie: beide nieuwe plekjes worden behandeld met RFA = Radio-Frequente Ablatie, in de volksmond kun je zeggen wegbranden.
Deze situatie word een recidief van de kanker genoemd (en een snel recidief). Dat betekent, dat Bert in aanmerking komt voor eventuele levertransplantatie.
Hoe is het dan mogelijk, dat we dat niet gezien hadden?
Op de mobiel zag je: UITSLAG MRI 17-7.
Direct daaronder stond een heel verhaal. Kwam erop neer, dat er geen nieuwe tumor-activiteit zichtbaar was.
Daaronder stond dezelfde tekst nog een keer.
Toen zijn wij opgehouden met lezen.
Maar direct daar weer onder stond pas de uitslag van de huidige MRI.
De twee eerste stukken tekst waren achtergrondinformatie voor de huidige uitslag. Het betrof de uitslag van de MRI van april. Maar dat stond nergens vermeld.
Stom he.
De RFA, de behandeling, zal ergens…. de komende maand (?) plaatsvinden. Daarna mag Bert 2 weken niet sporten. De mooie grote fietstocht naar Zuid-Frankrijk, met veel liefde en aandacht uitgestippeld, kan dus niet doorgaan. De eerste afspraak voor de selectie voor levertransplantatie gaat ook ergens komende 6 (?) weken plaatsvinden. Dat horen wij binnen een week. En dan kunnen we ook kijken of er nog tijd over is voor fietstochten of überhaupt een bezoek aan Parijs en Katja, wat op de planning stond voor begin september.
30-7 hebben we nog een consult in het ziekenhuis voor verdere informatie.
VERDER.
Dit is een echte tegenvaller. Zowel de snelheid van het recidief valt niet mee, als de vakantie die in het water valt (want hoeveel gelegenheden gaan wij nog hebben om samen vakantie te vieren?), als de voortvarendheid van deze tumorsoort, als de grote onzekerheden komend jaar.
Wij gaan maar gewoon weer even bijkomen. En voorbij laten dobberen wat er allemaal aan emoties opborrelt. En de moestuin schoffelen. En ik blijf werken, niet mijn volledige uren, maar wel 3 x per week. En Bert blijft schilderen. En we gaan er gewoon het best mogelijke van maken.
