MEDISCH
Een jonge slanke knappe hindoestaanse dokter met lange donkere haren (u snapt het, beschrijving van Bert, oeps, o nee, dit was het medische stukje) heeft uitgelegd hoe Bert binnenkort behandeld gaat worden.
Hij krijgt dinsdag 27 augustus, of misschien nog wat eerder, een MW-ablatie. MW? = MICROWAVE. Bert word dus gemagnetront, met een lange sonde die ze door de buik heen prikken tot aan de juiste plekken. Het gaat onder algehele narcose hoor, dont’t worry.
Om precies op de goede plekken te komen spuiten ze contrastvloeistof via de lies direct in het grote leverbloedvat. En dan gebruiken ze een grote beweegbare scan-arm, die C-boog heet, om een 3D-beeld van de lever te maken. Die C-boog is zo modern, dat je aan een medisch onderzoek moet meedoen om hem te mogen gebruiken. Maar die dokter gebruikt hem al een paar jaar en vind hem geweldig. En, wat een toeval! Bert heeft ooit nog iets voor die C-boog geprogrammeerd bij Philips, jaren geleden!
Ze gaan die misschien-tumor ook behandelen. Die is wel onveranderd de laatste maanden, maar de kans dat dat uiteindelijk toch kanker is, is best groot. en als je toch bezig bent…..
Volgens de dokter is die behandelmethode in principe curatief, dat betekent dat er geen tumor terugkomt op de behandelde plekken, als het goed is. Ze zegt ook, dat je deze behandeling heel vaak kunt herhalen, omdat je zo precies kunt werken, dat je bijna geen normaal leverweefsel beschadigt.
Zij zegt ook, dat ze vind dat die plekken bij Bert geen recidieven zijn, maar residuen (dus overblijfsels van de oude tumoren). Nou ja, wel residuen die een beetje flink aan het groeien waren.
Je zou denken: wat maakt dat nou uit? Nou, in geval van een recidief is het advies levertransplantatie (wat dus ook het advies was), in het geval van een residu wacht je gewoon verder af met controles.
Tja! Dan zullen we daar wel meer uitsluitsel over krijgen op 7 augustus, als we naar Rotterdam gaan voor de oriënterende intake levertransplantatie.
Wat we nu wel denken is: nou, dan zullen een paar weken eerder of later voor dat levertransplantatiegedoe misschien niet zoveel uitmaken, als die MW=ablatie zo relatief makkelijk herhaald kan worden. Dus wie weet kunnen we dan wel begin september met Maarten naar Parijs, en naar Katja! Opeens voelt het leven toch weer een stukkie lichter. Maar ja, het is dus wel afwachten.
blogvansaskia 