Bert heeft 2 indrukwekkende fietstochten gemaakt. De eerste dag kwam hij bij het laatste daglicht aankarren zeg, helemaal uitgeput!. Hij dacht 600 hoogtemeters te moeten overbruggen, maar het waren er 1750 (!!!). Zijn routeplanner had alle ravijnen over het hoofd gezien waar hij doorheen moest via een gravelweg. Dan denk je: nou, hij had toch een gravelbike gehuurd? Maar hier is een gravelweg een soort pad vol kuilen en grote keien. Hij heeft veel gehobbeld, hele stukken moeten lopen en de fiets over de keien moeten tillen.
MAAR:
De nacht erop heeft hij nauwelijks geslapen vanwege zenuwpijn aan de pinkzijde van zijn hand. Dat is een bekende fietserskwaal en voor Bert al de vierde keer in zijn leven. Was na een dag al aardig afgezakt, maar toen wilde hij echt nog de terugtocht doen. Was erg geweldig voor zijn spirit, maar niet voor zijn hand! Die is nu een stukkie langzamer in het herstel en verstoort nachrust en wandelplannen. Maar zal binnenkort wel weer koest worden.
DUS
Ga ik relaxed aandoen. In de zee plonzen 5 meter van de poort van ons appartement. Kleine wandeltochten maken, zoals in de buurt 1 ravijn belopen in de vroeger ochtendlucht. Mooi hoor. Met Bert naar oude verlaten leprakolonie bij zonsondergang. Kerstkaart maken! (veel werk). Gezapig doen is vast ook ergens goed voor.
blogvansaskia 