Maand: januari 2025

MEDISCH

Eigenlijk toevallig hoorden wij vandaag, dat Bert per 10 februari, dus na 3 maanden wachtlijst, al 4 punten extra krijgt voor op de wachtlijst. Dat betekent dat hij in 1 keer een heel stuk hoger komt te staan, en dat de kans dat de transplantatie snel gebeurd veel groter word. Zeg maar binnen 1 of 2 maanden, of eerder? Welke plaats hij staat wisselt per week, maar zou dan zo iets zijn als van plaats 14 punten naar….. plaats 6, ofzo?
Bert had een controle-afspraak staan op 12 maart bij de specialist in het Erasmus, en wij veronderstelden dat hij op dat moment, na 4 maanden wachtlijst, de extra punten zou krijgen. Maar dat blijkt dus niet te kloppen. Hadden we allebei even gemist. Of was niet verteld. Nou ja, maakt niet uit.

Ik belde om te vragen of we een weekje wachtlijst-vakantie konden krijgen vanaf 1 februari. (dat mag dus) En laat dat nou net toevallig helemaal geweldig uitkomen met die wachtlijst!
We moeten er officieel nu nog steeds de hele tijd er rekening mee houden, maar kans dat het voor februari gebeurd is wel zeeeeeer klein hoor.

OVERIG.

Ja en wat vind Bert daarvan? Nou, erg dubbel.
Aan de ene kant is het fijn als het nog even duurt, want ons leven nu is helemaal niet slecht en Bert lukt het redelijk om er zo weinig mogelijk aan te denken.
Aan de andere kant moet het toch een keer gebeuren en dan heeft hij het maar gehad.
Ja en wat vind Saskia daarvan? Nou, erg dubbel. Aan de ene kant is het fijn om voorlopig gewoon lekker door te leven. Aan de andere kant is dat continue wachten ook niet helemaal niks hoor. Ik heb steeds allerlei kleine kwalen. Bert word steeds verstrooider. En als het allemaal erg lang zou duren word de kans op gemene streken van de leverkanker ook steeds groter.

Maar een week vrij van werk en vrij van het continue gevoel, dat je steeds bereid moet staan (waar is mijn mobiel? hoe lang is het lopen naar de auto als we ergens wandelen? waar kunnen we het beste gaan zitten in de bioscoop? Hoe noteer ik alles op mijn werk in de patientendossiers dat mijn collega’s en de patienten zo weinig mogelijk last hebben van mijn komende plotsklapse afwezigheid? Waar ben jij straks en hoe regelen we het dan als Het Telefoontje komt? enzovoort) lijkt mij wel heeerlijk.

Vandeweek weer 10 kilometer gewandeld samen. Als die stomme irritante verkoudheden zich nou een beetje koest houden, dan zijn wij goed voorbereid op de zuidlimburgse heuvels! Alleen nog even bidden voor droog weder.

Ik had nog een vraagje over de levertransplantatie van Bert, paar dagen geleden, en toen vroeg ik toch gelijk maar weer naar de wachtlijst.
Hij staat nu op nr 16. Dat is dus weer een stukkie lager dan daarvoor. Dat betekent, dat er ziekere mensen tussen geplaatst zijn.
Daardoor hebben Bert en ik allebei zoiets van: nou nou, dan zal het nog wel een poosje duren!
Ben ik van schrik ook maar eens mijn mobiel vergeten mee te nemen, voor de eerste keer sinds het begin van de wachtlijst. (Nou ja, voor uit wandelen gaan met Bert die zijn mobiel natuurlijk heel erg wel bij zich had)
Het went wel een beetje, deze situatie. Het wordt een gewoonte om die mobiel steeds bij je te hebben (eeehhhhh…..) en om altijd rekening te houden met bereikbaarheid, en dat het waarschijnlijk vandaag wel niet zal gebeuren. Alle zware klusjes die er nog lagen voor de nu nog sterke en vitale Bert zijn gedaan, de logeertas ligt in de auto, het leven is eigenlijk vrij rustig.
Tussen de oozelige dagen door, (mooi Limburgs woord, wat betekent: koud en vochtig), tja, leven we gewoon door. Met een grote grijze wolk (dit is een metafoor) als compagnon en een steeds realistischer wordende komende operatie.