Update van geen update

Ik had nog een vraagje over de levertransplantatie van Bert, paar dagen geleden, en toen vroeg ik toch gelijk maar weer naar de wachtlijst.
Hij staat nu op nr 16. Dat is dus weer een stukkie lager dan daarvoor. Dat betekent, dat er ziekere mensen tussen geplaatst zijn.
Daardoor hebben Bert en ik allebei zoiets van: nou nou, dan zal het nog wel een poosje duren!
Ben ik van schrik ook maar eens mijn mobiel vergeten mee te nemen, voor de eerste keer sinds het begin van de wachtlijst. (Nou ja, voor uit wandelen gaan met Bert die zijn mobiel natuurlijk heel erg wel bij zich had)
Het went wel een beetje, deze situatie. Het wordt een gewoonte om die mobiel steeds bij je te hebben (eeehhhhh…..) en om altijd rekening te houden met bereikbaarheid, en dat het waarschijnlijk vandaag wel niet zal gebeuren. Alle zware klusjes die er nog lagen voor de nu nog sterke en vitale Bert zijn gedaan, de logeertas ligt in de auto, het leven is eigenlijk vrij rustig.
Tussen de oozelige dagen door, (mooi Limburgs woord, wat betekent: koud en vochtig), tja, leven we gewoon door. Met een grote grijze wolk (dit is een metafoor) als compagnon en een steeds realistischer wordende komende operatie.