MEDISCH:
Hoe het nu gaat met Bert is eigenlijk geen blog waard. Dan zou ik elke keer moeten melden: Het gaat goed, hij gaat langzaam vooruit, hij wandelt elke dag een stukje verder, wij rusten allebei extra uit. Hij schildert dagelijks, hij zet koffie, hij post brieven, hij doet de afwas, (ik die hele zware pan, hij mag officieel 6 weken heel weinig tillen). Heerlijk, een leven, een dag! zonder grote gebeurtenissen.
Maar hoe was het nou eigenlijk in het ziekenhuis?
Terugkijkend is er heel veel gebeurd in die 8 dagen.
Medisch gezien is van transplantatie tot naar huis kunnen op zich al heel veel.
En de dagen zijn ruimschoots gevuld met hele hordes hulpverleners die langskomen en medische acties die moeten worden ondernomen.
Bert heeft gezegd: elke keer als ik even een dutje wil doen en net mijn ogen sluit, staat er weer iemand voor mijn neus die iets wilde doen of bespreken.
Smorgens om half 7 begint het al, dan prikt de nachtdienst dagelijks dag bloed om de lever op de voet te kunnen volgen en vroege tekenen van infecties op te sporen. Bert heeft zichzelf aangewend om zich dan direct maar even gauw te gaan wassen, want dat uurtje in de vroege ochtend word je nog niet zo vaak gestoord.
En dan?
Brengers en halers van ontbijt. lunch en diner.
Brengers van koffie en bakjes yoghurt (eiwitverrijkt dieet!).
Hulp bij het wassen op de eerste dagen.
De ochtendvisite door de dokter.
Elk uur een verpleegkundige die moet controleren waarom het infuus nu weer een alarm laat horen.
4 keer per dag glucose prikken (ja dokters, vanwege de prednison, maar om dat nou 5 dagen vol te houden met een nuchtere glucose van 5….)
Eerste dag continu controle van bloeddruk, zuurstofspanning en hartslag.
De volgende dagen 2 tot 4x per dag controle van temperatuur, bloeddruk, hartslag.
Dagelijks wegen.
Elke dag wel verwijdering van 1 of andere slang uit Bert zijn lichaam.
De fysiotherapeut is drie keer geweest
De dietist.
De voorraad-aanvuller van de dag, die alle kastjes doorloopt of er iets moet worden… aangevuld.
De schoonmaker.
De physician assistenten, die komen vragen hoe het gaat(dat zijn de gespecialiseerde verpleegkundigen, die het beloop begeleiden in het hele proces)
Eerste dagen 5 keer per dag medicatiebrengers.
Dan een uitgebreide les: hoe neem ik zelf medicatie in? inclusief medicatiedoos en uitleg wat elke pil doet.
Daarna medicatie-controle: heeft u uw medicatie zelf goed in de medicatiedoos gedaan voor vandaag? (geen overbodige luxe bij het gebruik van 20 pillen op (in eerste instantie) 5 tijdstippen. Is nu trouwens teruggebracht tot 2 tijdstippen)
En dan vervolgens 4-5 keer per dag medicatiecontrole: heeft u de medicijnen al ingenomen?
Op donderdagen de grote visite met 11 hulpverleners rond het bed.
1 of 2 keer een extra bezoek van de chirurg, die extra langs wil komen met een sleep stagieres, of assistenten achter zich aan om Bert voor hen te showen, vanwege het volmaakte en zeer voorspoedige herstel en omdat Bert graag en veel en leuk over zichzelf en de ingreep babbelt.
Extra (standaard) infuus met een vierde afweeronderdrukkend medicijn.
2 keer echo aan het bed of de bloedvaten van de lever goed doorgankelijk zijn.
Extra (standaard) foto van hart en longen.
4 lange informatiegesprekken met de verpleegkundige (topics: medicatie, leefregels, alarmsymptomen, en nog iets). Gelukkig zijn er 2 niet bijtijds ingeplant, want deze onderwerpen zijn veelvuldig herhaald)
Het ontslaggesprek van een uur met (nogmaals) de topics van bovenstaande gesprekken en uitleg hoe de eerste periode eruit gaat zien qua controles en leefstijl.
Wat is het toch heerlijk rustig thuis.
blogvansaskia 