Maand: april 2025

MEDISCH
Vorige week naar de controle gegaan. gaat nog steeds de goede kant op.
Er was zo weinig bijzonders te vermelden dat we i 7 minuten klaar waren op het spreekuur.
Controles gaan naar maandagen en worden nu om de 2 weken. Vanaf 1 juni, als alles goed is (even bidden), zelfs naar 1x per maand! Dat scheelt. Dus zijn dat nog maar 3 controles van om de 2 weken. Zo’n dag van bv 10 tot 17 uur de deur uit met veel wachten, en file terug is voor ons behoorlijk uitputtend.

OVERIG
Bert is gestaag aan het opknappen en aansterken, in het algemeen met een goed humeur, wat golfjes van verstrooidheid en af en toe een wat korter lontje. Mag en kan de moestuin alweer schoffelen en is weer (voorzichtig) op de sportschool begonnen. En dat gaat niet slecht!
Ik probeer te snappen wat mijn knie wil en hoe ik hem kan helen. Hij zegt voorlopig: ja je kan wel van alles. Maar het moet rustig-aan gebeuren, niet snel, en niet overdreven veel tegelijk doen. Dus dat doe ik dan maar voorlopig.
(Ik krijg bij stresstoestanden altijd blessures he, zucht! Maar deze is niet zo heel erg)

Ik ga vanaf nu in mijn blog alleen bijzonderheden melden.
Elke controle zeggen hoe goed het gaat, dat word ook saai (vanuit blog-perspectief gezien dan he).
Dus dat betekent: geen bericht is goed (genoeg) bericht!

MEDISCH:
Waarom deze vreemde titel? Nou…..
Er is eigenlijk helemaal niets bijzonders te vertellen!
Vandaag weer controle, de bloedwaardes gaan nog steeds helemaal de goede kant op.
We spraken ook nog de fysiotherapeut van het ziekenhuis en die heeft een heleboel zinvolle tips gegeven over de goede, geleidelijke verdere opbouw van Bert zijn conditie, hij gaat vanaf volgende week weer voorzichtig beginnen in de sportschool.
Het leek zelfs wel, of Bert zijn conditie nu al beter was dan een paar maanden voor de operatie. Ongelofelijk toch.
En na het stoppen van de derde afweeronderdrukker vorige week is Bert veel minder moe, en zijn alle bibbers verdwenen in zijn handen, zodat hij weer uitgebreid en onbezorgd kan aquarelleren.
De eerste maand is de maand met verreweg de grootste kansen op complicaties, om niet te zeggen een grote kans op complicaties. Maar afgezien van die ene, symptoomloze, door een simpel medicijn te verhelpen galstuwing heeft Bert alle complicaties omzeild. Lijken die dokters ons toch voor niets de hele tijd te hebben gewaarschuwd voor alles wat fout zou kunnen gaan.
nou ja. dit is een beetje overdreven. De situatie blijft natuurlijk best een beetje spannend. Maar so far so good!
Dus waarom deze titel? Nou ja, als het zo doorgaat dan is er helemaal niets meer te bloggen binnenkort!

VERDER:
Bert is gewoon blij en vitaal. Die bibbers, die heb ik dan nu. Ik moet echt nog heel erg bijkomen van alle toestanden en mijn knieën ook. Volgens mij heeft dat gewoon tijd nodig.

Alle leverenzymen blijven zich deze week weer de goede kant op spoeden, dankzij het nieuwe medicijn: de doorstroom-bevorderende beren-gal.

En Bert heeft vanaf heden nog maar 9 pillen per dag in plaats van de aanvankelijke 20.
Hoe dat zo?
Je moet in het begin 3 soorten afweeronderdrukkers nemen:
1. Tacrolimus.  Moet hij altijd blijven nemen.   al is het nu van 2x per dag naar 1x per dag gegaan en kan de dosis later wel wat verder omlaag.

2. Prednison. Neem je de eerste maanden in een langzaam afbouwschema. 

3. Mycofenolaatmofetil. Dat was een soort dubbel back-upmiddel. De bloedspiegel van tacrolimus is vaak in het begin nog wisselend en dan werkt dat nog niet betrouwbaar. (Alweer iets, waar Bert helemaal geen last van heeft gehad).  

Omdat 1. zo stabiel is in Bert ze bloed, mag 3. nu dus stoppen!
Dat is heerlijk,  want dat medicijn had ook een grote kans op allerlei ongezellige bijwerkingen: infecties, psychische instabiliteit, bloedafwijkingen. Bert had eigenlijk alleen regelmatig last van bibbers in de handen als bekende bijwerking. Dan kon hij moeilijk secuur aquarelleren en dat was dan wel heel vervelend. Maar misschien word dat nu dus beter.

VERDER
Mijn vooroordeel over ziekenhuizen was: de grote medische dingen gaat heel vaak goed, maar de kleine dingen gaan best vaak fout.
Dit vooroordeel lijkt uit te komen.
Grote Medische Zaak: Die lever zit er prima in, geweldig!
Kleine Dingen: oef. Gisteren bijvoorbeeld, ging het mis met de opdracht tot bloedprikken. Kostte Bert 1000 stappen (goed voor het daggemiddelde!) en een half uur voordat dat op orde was.
En daarna wachtten we ook nog een half uur voor niks op een fysiotherapeut, die naar een congres bleek te zijn omdat hij niet had doorgekregen dat Bert een afspraak had.
MORAAL: Vergeet de Grote Dingen niet. Reserveer extra tijd en check alle Kleine Dingen dubbel.