Dit is de 1-na-laatste. Helemaal geen tijd voor bloggen, want vandaag is de crematie boven komen drijven. (twas eigenlijk morgen, maar dan hebben wij geen tijd, dus daarom kwam het vandaag).
Hebben Bert en ik samen hem nog eens helemaal bekeken. (Ja, staat gewoon op youtube, he?)
Het lied bij binnenkomen van de baar is weggepoetst door Bert, omdat de auteursrechthouders gingen klagen. Heb ik: “Stand bij me” van Ben E. King gewoon op mijn mobiel erbij afgespeeld.
Het is weer mooi om te zien hoe zoveel familie, vrienden, kennissen en collega’s meeleven daar.
Die rituelen, ze zijn er niet voor niks, het helpt echt!
Werden we allebei wel weer heel verdrietig, net als toen. Ik tranen met tuiten, en Bert doet dat droog. Zelfde als toen, maar toch niet. Nu is het minder overweldigend, dus makkelijker om het gewoon door te laten stromen.
En dan daarna een stukje door het bos in het avondlicht om weer te aarden.
En een potje tafeltennis. Ik win weer eens, dankzij de rouwende staat van Bert, en ik bedank Sam omstandig voor deze gunst.
En dan moeten wij heel erg uitrusten.
Volgende keer meer. 1 augustus….
blogvansaskia 