MEDISCH: niks? Saskia heeft overal pijn. vast spiegies.
OVERIG:
Ja we zijn in Tenerife.
Wat een weer.
Snachts 19 graden, overdag tot 25. Toen we net gestoofd waren geworden op de eerste wandeling aan de kust in de zon door een cactus-lavalandschap werden we van doorstoven gered door wat wolken en een fris windje. Jippie!
Ik heb eens niet zuinig gedaan en daardoor zitten we pal aan zee met tussen ons eigen terrasje en het water alleen een smalle weg waar nooit iemand rijdt.
Hier in de dorpje houden ze gelukkig nog helemaal geen protestdemonstraties tegen de paar toeristen die hier ronddrentelen. Ze zijn juist blij voor een beetje omzet in de paar winkeltjes die er zijn en geven ons ongevraagde parkeeradviezen. De weekmarkt bestaat uit 3 kramen. Het strand is 6 meter diep en er ligt maar op een klein stukje zand zonder keien. Helemaal tevreden hangen localo’s vandaag, dat is zondag, rond in de frisse bries op de stenen kades langs de kust met trapjes om in zee te kunnen komen.
We waren voor de eerste wandeling onze wandelschoenen EN onze stokken vergeten mee te nemen in de auto. (Gelukkig hebben onze enkels het gered op alle gestolde lava keitjes).
Ik dacht alle medische toestanden in Holland achter te kunnen laten. Dat is dus niet zo. Het spookt vooral in mijn hoofd allemaal rond. Wel helpt de kabbelende zee en de mellow temperatuur om alles…. te laten landen. Van binnen in evenwicht te laten drijven. Als ik het niet zo’n vervelende uitdrukking zou vinden, zou ik zeggen dat het zijn plekkie kan vinden.
blogvansaskia 