Nee geen rampje dit keer

Bert is alweer bijna helemaal opgeknapt van zijn infectie. Joepie! Deze week ben ik begonnen met de hartrevalidatie. Ik was een beetje bang voor langdurige colleges over gezond eten en afvallen enzo. Maar nee. Het is voor mij 2x per week een uurtje begeleide fysio met,  alweer,  vooral lotgenoten die 2x zo oud en 2x zo traag zijn als ik. En 2 begeleiders die ook al aardig grijsharig zijn. Maar zoveel conditie heb ik nu nog niet, dus een beetje van dat soort geleidelijke opbouw kan vast geen kwaad. 

Verder ben ik naar de reumatoloog geweest in verband met die enge   acute invaliderende gewrichtsklachten. Tja. Doen ze (alweer, en dubbelop) bloed, en verder foto’s enzo. Het leuke is, dat ik daardoor toevallig zelf nu kan zien dat alle afwijkingen in het bloed die er na mijn ontslag uit het ziekenhuis voor de sepsis waren, nu helemaal weer op orde zijn. Helemaal gerepareerd door mijn eigen innerlijke herstelbedrijfje. 

Het zal toch wel pseudojicht zijn zegt de reumatoloog nu al. Kan acute heftige maar kortdurende ontstekingen geven, dan helpt prednison En verder kun je niet veel doen? 

En ook heb ik nog een gesprek gehad (zelf aangevraagd) met een intensive care dokter over mijn sepsis. Ik was gewoon benieuwd wat er nu eigenlijk gebeurd is allemaal op die IC. Wel prettig,  maar ik heb niet heel veel nieuws gehoord. Het blijft een mysterie wat de oorzaak is geweest. Sepsis blijft een rare,  volstrekt niet functionele reactie van het lichaam. Waarbij de medische stand niet meer kan doen dan de symptomen corrigeren en wachten tot het lichaam weer zelf in de pas gaat lopen. En dan hopen dat hart, nieren, longen en hersenen dat volhouden.  Voor die lage bloeddruk hebben ze wel goede doch sterke middelen. Een afwijkende bloedstolling kan leiden tot ernstige bloedingen en/of bloedpropjes op allerlei plekken in het lichaam. Dat word alleen behandeld als het gevaarlijk word, brrrr. Bij mij is die stolling gelukkig vanzelf weer bijgetrokken voor het heel eng werd. 

En nu zijn de belangrijkste medische zaken van Bert en van mij voor dit moment wel zo’n beetje afgehandeld. Gaan we gewoon doorleven.  Hopelijk!!! En volgende week een paar dagen naar zuidlimburg, kijken of we nog een klein beetje tegen die heuvels opkunnen…..