Graag zou ik een blog schrijven over hoe wij de staatsloterij gewonnen hebben. Of zo.
(We doen niet eens mee!)
Maar buiten veel mooie aquarellen en een sneeuwpop hebben wij er weer een kwaal bijgekregen. Ik heb al 2 maanden behoorlijk pijn aan mijn linker heup. Blijkt een artritis, een irritatie, waarschijnlijk door wat artrose. Gaat op en af maar in de loop der weken gaat er vooral conditie af en heb ik heel wat mank gelopen. Ontstekingsremmers werken er wel tegen, maar…. die mag ik eigenlijk niet hebben vanwege mijn hartinfarct. De heup ontlasten helpt, maar….. mijn schouders kunnen niet tegen het gebruik van krukken of een rollater op dit moment. Ik heb 2 dagen geleden eindelijk een ontstekingsremmende injectie in de heup gehad en de pijn is nu al minder. Met een beetje geluk gaat het helemaal weg of is het een poos minder. En met een beetje minder geluk krijg ik dit jaar een nieuwe heup.
Misschien is het ook niet zo raar dat mijn lichaam nu gaat steigeren, nu ons leven eindelijk rustig dreigde te worden na een overdosis chronische stress. (Nou ja, steigeren kan ik geloof ik voorlopig niet hoor). Het is per slot van rekening niet de eerste keer dat dat gebeurt in mijn leven.
Ik heb deze nieuwe verwikkeling een beetje verborgen gehouden. Ik ben ontzettend dankbaar voor alle medeleven wat wij de afgelopen tijd hebben gekregen, maar mijn medeleven-accu zat eigenlijk nog erg vol. Ik had veel meer behoefte aan…. gewoon doorleven. En had zelf ook tijd nodig om vrede te stichten met mijn heup.
Ik snap helemaal dat andere mensen denken: Jullie hebben al zoveel meegemaakt en nou dit weer. Of: nou, alsof het nog niet genoeg was! Natuurlijk is het gewoon stom wat er nu gebeurt. En ook natuurlijk is het erg veel achter elkaar. Alleen, als andere mensen zulke dingen zeggen helpt dat mijzelf een beetje minder. Dan kan ik alleen maar denken: ach. eehh, tja.
Het helpt wel om gezellig samen te kunnen zeggen: Ja, het is stom. Heel erg stom. Nou nou. Wat een shitzooi (ik bedenk nog allerlei andere kleurrijke woorden, maar een deel van mijn lezers heeft beschaving, dus die moet je maar zelf even verzinnen). Dus als je wil meeleven: gewoon lekker een beetje schelden!
En volgende week heeft Bert de eerste jaarcontrole van zijn nieuwe lever, die dus zijn leververjaardag viert. Gaan we gezellig samen de hele dag in het Erasmus lopen van de ene naar de andere afspraak. (Nou ja lopen, waarschijnlijk loopt de patient de mantelzorger in een stoeltje voort te duwen. (is een heel heel groot ziekenhuis waarin je heel ver moet lopen van het ene naar het andere). We hebben er vertrouwen in, dus waarschijnlijk is het een beetje een feestje!
blogvansaskia 