Nou eens een blog over alleen maar leuke dingen. Vakantie op La Palma! Nou ja, behalve de stroomuitval hier na een onweer en dat hier echt geen soya-joghurt te krijgen is zonder een veel te zoete smaak (geen suiker! Staat er op. Maar wel dadels dan) Veganisten hebben hier weinig keus.
Maar verder:
Wij zijn hier al een paar maal geweest en vinden het heerlijk. Rustig, want weinig strand dus geen strandpubliek, prachtig landschap, nooit te koud of te warm. En we mogen van onszelf ook een wat prijziger appartement nemen. Dat wil zeggen: Balkon met direct uitzicht op zee. WiFi die werkt! Heerlijke bedden. Veel zachte handdoeken en zelfs een vaatdoek. Veels te grote koelkast en eigen wasmachine. Enzovoort.
Het is hier meestal 24 graden en snachts 20. Soms wolken, af en toe een beetje regen maar voor je het weet weer stralend warm. Ik kan inmiddels naar het lekkere beschutte zwemstrand en terug, bij elkaar een kilometer. En dan een minuut of 5 zwemmen, meer wil mijn lijf nu nog niet. En Bert loopt dagelijks de ijzingwekkend steile wand aan het einde van het strand zigzag op en neer als sport. Verder doen we kleine uitjes, bijvoorbeeld naar de markt voor verse vis en zoete tomaten, naar een uitkijkpunt lavastromen uit 2021, naar een natuurzwembad, grenzend aan een woeste zee met golven die er bij vloed overheen slaan. (En die golven sloegen ook een keer over de, naar Saskia haar 20 meter zwemmen kijkende Bert heen hi hi.) En we dromen van een revanche waarbij wij allebei weer meer samen kunnen dwalen door het landschap. En we zijn weer hard bezig aan de kerstkaartjes. En we kunnen eindeloos kijken naar de golven, die de laatste dagen enorm hoog zijn door stormen op zee. En naar de zeilboot, die dagenlang intrigerend voor de strand dobbert zonder dat iemand er op of af gaat. En die tijdens een korte storm losslaat en dan verder de zee op dobbert tot hij uit zicht is en op weg gaat naar….de cariben? We hebben het gemeld aan de politie, of die het begrepen is niet helemaal zeker, want die uit het dorp praten geen woord Engels! En we komen in een flow waarin dergelijke en andere kleine observaties een halve dag kunnen vullen: een hond die over een muurtje loopt, de wulpse bougainville, de vorm van de wolken, een oude man die met gevaar voor eigen leven de golven trotseert om achter de branding rustig te kunnen zwemmen, het dalende zonlicht wat de geel gekleurde huizen in het veelkleurige dorpje in een toverachtig licht zet, cactusvruchten in de supermarkt, het ritme van de grijsgroene vetplanten op de helling.
Volgend jaar, deo volente, mag het weer. En dan langer. En…. we zijn alweer op de terugreis hoor.
